بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
كل مطالب : عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
با مراجعه به منابع تاریخى، مىتوان زنده ماندن عدهاى را به دست آورد، هم از بنى هاشم و هم اصحاب دیگر:
بخش اول: بنى هاشم
1- امام سجاد(ع)
2- حسن بن حسن معروف به حسن مثنّى (او در روز عاشورا در حالىكه مجروح بود، اسیر شد و زمانی كه اسماء بن خارجه قصد كشتن او را داشت، عمربن سعد نگذاشت كشته شود. او با فاطمه دختر امام حسین(ع) ازدواج كرد و در 35 سالگى دار فانى را وداع گفت. او مدتى متولى اوقاف و صدقات حضرت على(ع) بود).« بحارالانوار، ج 44، ص 166 و 167». حسن مثنی پدر عبدالله (عبدالله محض) است و او پدر محمد (معروف به نفس زكیه) است. عبدالله به جهت آنكه اولین علوىاى بود كه از پدر و مادر علوى به دنیا آمده بود، به این لقب(محض) ملقب شد.
3- زید بن حسن(ع) (او نیز از فرزندان امام حسن(ع) بود كه بعضى منابع، گزارش حضور او را در كربلا ذكر كردهاند.) « مقاتل الطالبیین، ص 119؛ به نقل از: شهید جاوید، ص 109 ».(او مدّت نود سال زیست و از بزرگان بنىهاشم به حساب مىآمد كه مدّتها متولّى صدقات پیامبر اكرم(ص) بود.) « بحارالانوار، ج 44، ص 163-165».
4- عمرو (عمر) بن حسن(ع) (گزارش حضور او در كربلا و زنده ماندنش پس از این واقعه در بعضى از منابع ذكر شده است.). « تاریخ طبرى، ج 4، ص 359؛ به نقل از: شهید جاوید، ص 109»
5- محمد بن عقیل
6- قاسم بن عبدالله بن جعفر « سیر اعلام النیلاء، ج 3، ص 203؛ به نقل از: شهید جاوید، ص 109»
بخش دوم: اصحاب دیگر
1- عقبة بن سمعان (او غلام رباب همسر امام حسین(ع) بود كه در روز عاشورا اسیر گردید و به نزد عمر بن سعد بُرده شد. هنگامى كه عمر شنید او بَرده است، دستور آزادى او را داد.) « وقعة الطف، مقدمه، ص 32؛ به نقل از: تاریخ طبرى، ج 5، ص 454»
2- ضحاك بن عبدالله مشرقى (او با امام حسین(ع) چنین شرط كرده بود: تا مادامى كه آن حضرت یار و یاورى دارد، در كنار او باشد و هنگامى كه امام(ع) تنها شد، بتواند آن حضرت را ترك كند. از این رو در روز عاشورا و در آخرین لحظات به نزد امام(ع) آمد و شرط خود را یادآور شد. امام(ع) او را تصدیق كرده اما پرسید: چگونه خود را نجات مىدهى؟ سپس فرمود: اگر بتوانى خود را نجات دهى، از نظر من مانعى ندارد. او پس از شنیدن این سخن، سوار بر اسب خود شد و با جنگ و كشتن دو نفر از سپاه دشمن و شكافتن صف آنها، توانست به طور معجزهآسا خود را نجات دهد) « الكامل فى التاریخ، ج 2، ص 569». (مورخان بعدها از او به عنوان یكى از راویان حوادث مختلف عاشورا بهره بردند) « وقعة الطف، ص 34 و 35 مقدمه »
3- غلام عبدالرحمن بن عبدالله انصارى (او در صحنه كربلا حضور داشته و ناقل برخى از روایات بوده است. او مىگوید: هنگامى كه دیدم یاران كشته شدند، من از صحنه فرار كرده و خود را نجات دادم) « وقعة الطف، ص 35؛ مقدمه به نقل از: تاریخ طبرى، ج 5، ص 421 و 422»
4- مرقع بن ثمامة اسدى
5- مسلم بن رباح مولى على «شهید جاوید، ص109 به نقلاز:تاریخ طبرى، ج4، ص347 و تهذیب تاریخ ابنعساكر، ج4،ص338»
